Hoe herken je een eetstoornis

Steeds minder eten, overgeven na het eten, negatief zelfbeeld. Om een eetstoornis te kunnen herkennen wordt vaak gedacht aan het herkennen van een bepaald eetgedrag of ondergewicht. Maar er is veel meer waaraan een eetstoornis, zoals anorexia of boulimia, kan worden herkend. Aan welke signalen herken je een eetstoornis? 

 

                                                      Signalen eetstoornis: gewicht

  • Gewichtstoename, gewichtsverlies en/of gewichtsschommelingen;
  • Lichamelijke klachten als gevolg van ondergewicht, ondervoeding en vasten, zoals: kouwelijkheid, blauwe handen, voeten en neus, bleke huidskleur, vermoeidheid, duizeligheid, flauwvallen, slapeloosheid, pijn bij liggen of zitten, haaruitval, onregelmatige menstruatie of het uitblijven daarvan. Let op: menstruatiecyclus verandert: ongebruikt(e) maandverband of tampons in prullenbak. Dit valt echter niet op bij pilgebruik;
  • Wijde, meerdere lagen kleding om gewichtsveranderingen te verbergen, steeds kleding rechttrekken om lichaam te verhullen of zich 'te koud' kleden om extra calorieën te verbranden.

Signalen eetstoornis: betekenis en beleving van het figuur en gewicht

 

  • Het nastreven van een onrealistisch laag ideaal gewicht;
  • Angst om aan te komen, angst om dik te worden;
  • Verstoord lichaamsbeeld;
  • Onevenredig grote invloed van lichaamsvorm, uiterlijk en gewicht op het oordeel over zichzelf;
  • Gevoel van eigenwaarde ('sterk', 'gedisciplineerd') halen uit controle over het lichaamsgewicht;
  • De overtuiging dat slank zijn gelukkiger maakt;
  • Gewicht bepaalt stemming;
  • Schaamte over eigen lichaam en eetgedrag;
  • Lichamelijk contact vermijden;
  • Neerslachtigheid, piekeren en depressiviteit;
  • Zelfmoordgedachten.

 

Signalen eetstoornis: het eetpatroon

 

  • Voedselbeperking. Let onder andere op minder eten, maaltijden overslaan, bepaald voedsel niet meer nemen, lijnen, vasten, voedsel- en vochtweigering, langzaam eten, fake eten, eten kauwen maar weer uitspugen, voedsel weggooien, eetlust onderdrukken door bijvoorbeeld overmatig veel te drinken of mondwater te gebruiken, eten erg klein snijden en dwangmatig rangschikken op het bord;
  • Eetbuien. Let onder andere op het eten van grote (of zo ervaren) hoeveelheden voedsel in korte tijd en daarbij het gevoel de beheersing over het eten kwijt zijn; voedsel hamsteren, voedsel stelen uit voorraad- of koelkast, zeer snel eten zonder te proeven, zoet en zout door elkaar eten, bevroren voedsel eten, uit de prullenbak eten halen;
  • Lichamelijke klachten, zoals misselijkheid, maagpijn, buikpijn, boeren, winderigheid;
  • Overmatig bezig zijn met eten. Zeer geïnteresseerd zijn in informatie over 'gezond eten', dieetlijsten samenstellen, recepten verzamelen, voor anderen koken, letten op wat anderen eten;
  • Voedsel indelen in 'goed' en 'slecht', steeds meer indelen in 'verboden' voedselsoorten;
  • Regels en rituelen rondom eetgedrag. Calorieën worden bijvoorbeeld geteld en men hanteert vaste tijden en een bepaalde volgorde;
  • Schuldgevoelens als meer is gegeten dan gepland;
  • Rusteloosheid en spanning met name rondom eetmomenten;
  • Liever alleen eten, sociale situaties vermijden (met name waarbij gegeten wordt), vereenzaming.

 

Signalen eetstoornis: compenserende maatregelen

 

  • Zelfopgewekt braken. Zich afzonderen na de maaltijd, schorre hese stem, opgezwollen speekselklieren, geïrriteerde mondhoeken, aangetast tandglazuur, afgesleten snijtanden, tandafdrukken en wondjes op knokkels – en pleisters om deze te camoufleren, puntvormige bloeduitstortinkjes in het gelaat, opgeblazen gezicht, uitdroging, vochtophoping, ongezonde gelaatskleur;
  • Misbruik van laxeermiddelen, plaspillen, klysma's, eetlustremmers, dieetpreparaten, afslankthee, afslankcrèmes, sigaretten en drugs. Let op: veel gebruik van toiletpapier, diarree, 'ongelukjes', veelvuldig bezoek aan verschillende drogisterijen, financiële problemen, bijwerkingen;
  • Overmatig bewegen. Overmatig en dwangmatig sporten, intensieve lichamelijke oefeningen, op ongeschikte tijden of plaatsen en ondanks blessures, voortdurend bewegen, moeite met stilzitten;
  • Perioden van voedselbeperking.

 

Daarnaast is het belangrijk om te letten op de volgende factoren die een verhoogd risico geven voor het ontwikkelen van een eetstoornis:

 

Signalen eetstoornis: persoonlijke risicofactoren

 

Psycho-sociaaal

 

  • Gebrek aan autonomie en identiteit;
  • Weinig zelfvertrouwen;
  • Negatief zelfbeeld;
  • Negatieve lichaamsbeleving;
  • Negatief lichaamsbeeld;
  • Vertekend lichaamsbeeld;
  • Faalangst;
  • Perfectionisme;
  • Hoge eisen stellen aan zichzelf en anderen;
  • Afhankelijkheid van de goedkeuring van anderen;
  • Aangepast gedrag, kameleongedrag, pleasen, zorgen voor anderen;
  • Denken en handelen in extremen (zwart/wit – goed/slecht);
  • Moeite met uiten van gevoelens en omgaan met conflicten;
  • Moeite met aangeven van grenzen;
  • Moeite met assertiviteit.

 

Biologisch

 

  • Aanleg voor overgewicht;
  • Aanleg voor verslavingsgedrag;
  • Aanleg voor depressie;
  • Aanleg voor (hoog- of)overgevoeligheid.

 

Signalen eetstoornis: omgevingsrisicofactoren

 

Directe omgeving

  • Sterk prestatiegericht;
  • Gericht op gedrag in plaats van 'zijn';
  • Gezinscultuur met taboe op het uiten van meningsverschillen en conflicten;
  • Gezinscultuur met taboe op het uiten van gevoelens in zijn algemeenheid;
  • Emotionele mishandeling of verwaarlozing;
  • Overbescherming;
  • Lichamelijk geweld;
  • Seksueel misbruik;
  • Scheiding;
  • Taboe op lichamelijkheid en seksualiteit;
  • Moeder of familielid met eetstoornis;
  • Sport beoefenen waarbij gewicht een rol speelt;
  • Gepest worden.

Cultureel-maatschappelijk

  • Sterk accent op uiterlijk en prestaties (ideaalbeeld);
  • Verwachtingen naar meisjes/vrouwen: afhankelijk en lief versus zelfstandig en assertief zijn;
  • Tendens tot individualisering, waarbij assertiviteit wordt verwacht, net als het uiten van de eigen gevoelens en meningen.

De diagnose eetstoornis mag alleen worden gesteld door een professional

 

Bron: https://www.humanconcern.nl/eetstoornissen/hoe-herken-je-een-eetstoornis

Dit boek heb ik zelf gelezen en het heeft mij heel erg geholpen.

Ik dacht eerst dat ik anorexia had, maar door het lezen van het boek kwam ik erachter dat ik geen anorexia had en ook geen boulimia. Ik had een eetstoornis. Als ik stress had dan at ik gewoonweg niet en ook gooide ik alles er uit na het eten. Ik heb het ruim 20 jaar verborgen kunnen houden, tot dat ik op het punt kwam van nou moet ik het iemand vertellen. Doordat ik het verteld had luchtte het op en kreeg ik dit boek, bevrijd je zelf van eetbuien en boulimia. Ik ben nu een 3 kwart jaar verder en heb geen last meer van een eetstoornis doordat ik dit boek heb gelezen. Door dit boek te lezen krijg je veel meer inzicht van hoe het allemaal werkt, zowel lichamelijk als geestelijk.

 

Waarom ik een eetstoornis had, kwam mede door mijn jeugd. Ik had op jonge leeftijd al veel meegemaakt. Werd veel gepest op school en was ook volgens hun veel te dik. Had niet veel vriendinnen en zat thuis veel op mijn slaapkamer. Met mijn moeder kon ik ook niet goed overweg en ze had ook een alcoholisch probleem, waardoor ik niet echt kind kon zijn en ook niet echt kon puberen. Ik moest snel volwassen zijn en veel voor mijn moeder zorgen. Zo werd ik ook vaak s,nachts mijn bed uit gehaald, want dan moest ik haar weer toedekken, want dan had ze weer teveel gedronken en deed ze net of ik haar moeder was.

Dit had grote gevolgen voor mij voor school, want ik kwam iedere keer slaperig op school aan en lag dan ook bijna te slapen, maar niemand had het door en ik was zelf iemand die niet veel zei, want ik heb ook al de nodige klappen gehad van haar, waardoor ik dus ook heel stil was. Toen ik 16 jaar was had ik geen zin meer in het leven, wilde niet meer voor mijn moeder zorgen, had niet echt een zelf moord poging gedaan, maar dacht er wel vaak aan, iets in mij hield mij tegen, dus toen ben ik aan het overgegeven gaan, om mijn pijn maar te verzachten. Op mijn 19de ben ik het huis uit gevlucht en ben ik bij de ouders van mijn ex-vriend gaan wonen. Ik vond het heel gezellig daar en kwam ook weer een beetje aan, al ging ik wel af en toe overgeven, want ik wou niet te dik worden. Na een jaar kwam ik mijn ex-man tegen en dat ging eerst heel goed totdat ik weer in dezelfde situatie kwam als bij mijn moeder en toen viel ik weer heel veel af en nog had  niemand iets door, wel werd er eerdere keer gezegd van jij bent afgevallen. Ik heb het 7 jaar vol gehouden en ben toen naar een vrouwenopvang gegaan. het overgeven was zo vertrouwd voor mij dat ik dat gewoon door bleef doen, want dan voelde ik geen emotie en kon ik mijn pijn die ik had verzachten. Op mijn 30ste heb ik 2 x toe in het ziekenhuis gelegen, want voelde me behoorlijk duizelig en mijn kalium was veel te laag, daar kwamen ze achter via een bloedtest. Ze vroegen aan mij of ik anorexia of boulimia had. Ik zei natuurlijk nee, want ik schaamde me behoorlijk ervoor. 'ik ben behoorlijk ziek geweest'  De 2de keer geloofde ze het natuurlijk niet en heb ik 5 dagen in het ziekenhuis gelegen en daarna moest ik naar de diëtiste. Dit heb ik een half jaar gedaan en natuurlijk deed ik of alles goed ging en kwam ik weer een klein beetje aan. Na een half jaar ging het zo goed dat ik daar niet mee heen hoefde. Ik kwam toen weer in hetzelfde patroon terecht, en waarom, ik had toen geen eigen waarde en wilde ook geen pijn of emotie voelen, dus ging ik weer overgeven. Ik vond mezelf veel te dik, ook al woog ik toen maar 55 kilo, wat voor mij veel te laag is, ik moet eigenlijk 65 kilo wegen, dat past perfect bij mij lengte.

 

Door al dat overgeven worden je hormonen verstoord, je word prikkelbaarder, gaat sneller huilen en voelt je enorm duizelig, je hebt geen uithoudingsvermogen meer, je haar wordt dunner, glazuur gaat van je tanden af, daardoor heb ik nu ook een kunst gebit waar ik niet echt trost op ben, want ben nog maar 37 jaar. Heb alleen aan de onderkant nog een paar tanden, maar ook daar is grote deels het glazuur er van af.

 

Ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb, het heeft mij enorm veel geholpen en het heeft mij laten inzien dat dit niet de manier is om je problemen op te lossen.

 

 


Reageren of je hart luchten?

Heb je een (persoonlijke) vraag of zou je graag eens je hart luchten? Je mag ons bellen, maar je kunt ons ook mailen. Zie onze maatjes hier onder . Het spreekt vanzelf, dat je bericht vertrouwelijk behandeld wordt.